Seni Kalbimde Öldüreceğim “Sevmeyerek”

Bazen birini kalbimizde büyütürüz. Öylece oturturuz içimize, yer açarız ona. Her hatıraya bir köşe ayırır, her kelimesine bir anlam yükleriz. Oysa zamanla fark ederiz ki, o kişiyi kaybetmek değil bizi yoran — onu sevmeye devam etmektir. İşte o gün karar veririz:       Seni kalbimde öldüreceğim. Sevmeyerek.

Sevmemek bazen bağırarak gitmek değildir. Hatta sessizliğin içindeki en kararlı vedadır.    Ne gözyaşı dökersin ne kavga edersin. Kalbinden başlayarak soğursun, kelime kelime, dokunuş dokunuş… Yavaşça silinir hatıralar, önce resimlerden sonra hislerden. Bu bir intikam değil; bir hayatta kalma şeklidir. Kendine acı vermemek için, kendi kalbini korumak için sevmemeyi seçersin.

“Sevmeyerek öldürmek” sanıldığı gibi zalimce değildir. Tam aksine, en çok sevenin en son çırpınışıdır. Çünkü insan birini gerçekten severse, onu acı çekmeden bırakamaz. Ama zamanla öğreniriz ki, bazen sevgi bile yetmez. Bazen tüm güzel anılar, bir vedanın ağırlığını hafifletmez.

Sen artık hatırladığımda içimi acıtan biri olmayacaksın. Ne bir şarkıda çıkacaksın karşıma ne de sokakta sana benzeyen birini görünce durup bakacağım. Çünkü seni sevmeyerek unutacağım. Adını anmadan, sana sitem etmeden, sessizce kalbimden çıkaracağım.

Özetle “Seni çok sevdiğimi, Seni sevmediğim zaman anlayacaksın!

İnsan en çok sevildiğinde anlamaz bunu. Hep böyle kalacak sanır, hep yanında olunacak zanneder. Çünkü sevgi, alışkanlığa benzer bir yerde; varlığıyla değil, yokluğuyla konuşur.

Sen de anlamadın…

Ben seni ne kadar çok sevdiğimi, her küsüşte ilk adımı ben attığımda değil — o adımı atmadığım gün anlayacaksın.

Seni özlediğimi, her mesajını sabırsızlıkla beklediğimde değil — yazmadığımda fark edeceksin.

Benimle konuşmak zorunda değilsin dediğimde değil — artık konuşmak istemediğimde hissedeceksin.

Sana hak verirken, susarken, sabrederken hep sevgim vardı. Her sustuğum, seni kaybetmemek içindi. Ama bir gün sustuklarım değil, konuşmadıklarım canını yakacak. O gün anlayacaksın: Ben seni ne kadar sevmişim, sen neleri fark etmemişsin.

Sevgi gösterirken değil, çekilirken anlaşılır!

Ve işte sen, ben sustuğumda anlayacaksın.

Ben sevgimi çektikçe hissedeceksin.

Bir gün geri dönüp “neden böyle oldu” dediğinde, cevabım olmayacak. Çünkü seni artık sevmemek, seni çok sevmiş olmanın sonucu olacak.

Sana ait olmayan bir kalpte artık yerin olmadığını hissettiğinde anlayacaksın…

Sana aitken bile ne kadar kıymetli olduğunu görmediğinde, sevginin ellerinin arasından nasıl akıp gittiğini ilk kez fark edeceksin.

Ama geç olacak.

Çünkü seni çok sevdiğimi,

Seni sevmediğim zaman anlayacaksın.

Ücretsiz Ön Görüşme